Bahar geldi herşey kıpır içimdeki atalete inat,herşey rengarenk benim solukluğuma inat.
Bahar geldi neden bu durgunluğum diye düşünmeye sevk ediyor beni atmosfer.
çok mu dertli duruyorum uzaktan acaba? yoksa çok mu kalender duruyorum ki.Gamsız hayat herkesi başka yorar,herkese başka sorar sorularını...Belli ki bu sefer bana sorduğu bilmedğim yerden geldi.Her suale yorum yapabilen ben bu soruda ne yapacağımı bilemiyorum aslında.
ve bu bilmeyişi kendime itiraf edişim bile yağmurlu bir bahar gününe nasip oluyor.
Hava durumundan bu kadar etkilenen var mıdır? bilmiyorum.Gökyüzü ne zaman ağlamaya dursa ben kendimi sigaya çekmeye başlıyorum acaba şurada böyle yapsaydım neticeler daha mı iyi olurdu diye?
Bazıları buna bahar sendromu diyor.Böyle bir arzuya meyledip kanmam.Kendimi hasta ve bitkin halde bulmak içimdeki enaniyeti durdurabilen tek şey...Belki de ondan hep hasta oluyorum veya olduğumu sanıyorum.
Camdan yapılmadığımı düşünce kırılıp dağılmadığımı anladığım gün özgür olacağım.Şimdi ise köpüklere doldurulmuş kutudaki vazo gibi hissediyorum.Düşersem darmadağın olacağıma imanım var nedense...
Neyse yağmurlu bir havanın düşündürttükleri bunlar.Fazla itibar etmeyiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder