II.Vizeler nihayete erdi de rahat bir nefes alacak imkan doğdu. Değerlendirme gayet açık, sistemin çarklarına gömleğimin yakasını kaptırmanın vermiş olduğunu yenilmişlikle yazıyorum bu satırları.
Oyunu kuralına göre oynamaya razı ama oyunu sevmeyen bir oyuncu oldum üniversitede.'Emredilen fotokopileri hıfzedip BB getirmek' kuralı gayet açık olmasına ragmen anarsist bünyeye elini kolunu kesmekten daha ağır gelmekte bu...ama yapalıcak şey belli... sistemin istediği öğrenci olmadan okulu bitirmek mümkün gözükmemekte en azından benim için bu böyle.
Finallere kadar birşeyleri değiştirmek zorunda kalmak da beynimi yakıyor ya neyse...
Ütülmek kötü,alışmamak lazım...
Daha iyi yazılarda görüşmek üzere.Şimdilik ben terk-i diyar ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder